Namasté

Ik ben Isabel Dobbelaere, 47 jaar, mama van kinderen  en afkomstig uit het landelijke Maldegem. 

Puur-Yoga is mijn zielscreatie, een plek waar ik iedereen met een open hart verwelkom. Een laagdrempelige yogastudio waar mensen tot rust mogen komen en we de wereld even in zichzelf laten rusten. 

Schaduw en licht, Yin en Yang twee aspecten van het leven dat we allebei nodig hebben om te groeien. Het is geen dualiteit, integendeel, ze vullen elkaar aan. Daarom zijn de yogalessen zo verschillend en vullen ze elkaar aan. 

Na een ernstig auto-ongeval (2002) heb ik vijf jaar met heel veel fysieke pijn geleefd. Ik ontwikkelde chronische hyperventilatie en leefde op pijnstillers en anti-depressiva. 

In 2007 kwam yoga en meditatie op mijn weg en een nieuwe deur ging voor mij open, eentje dat ik nooit meer achter mij laat. 

Ik leerde dat de pijn het gevolg was van de pijn aan de binnenkant. Yoga opende mijn ogen en ik leerde voelen wat ik moest voelen, ik ging door veel (oud) verdriet, liet los wat mij ziek maakte en groeide verder tot wie ik vandaag ben.

Zonder de schaduwen had ik niet geweten hoe mooi het licht kan zijn.

Ik ben omwille van de chronische pijn die ik zelf had begonnen met yoga en dat is ook mijn specialiteit geworden.

Mensen met chronische pijnklachten, trauma, burnout, auto-immuunziekten, slaapproblemen, rugproblemen, … kunnen bij Puur-Yoga terecht. Ik wil ze het (yoga)gereedschap aanreiken om met hun pijn te leren omgaan om positiever en sterker door het leven te kunnen gaan. 

Yogafilosofie, Tibetaans Boeddhisme, traditionele Chinese geneeskunde, anatomie, aromatherapie… het is maar een klein deel van mijn studie dat ik elke dag toepas in mijn leven en van daaruit deze kennis met heel veel liefde doorgeef. 

Naast de yogalessen is er ook een ruim aanbod van opleidingen, yogateacher training en verdieping, workshops, … 

En af en toe kan je me in andere yogastudio’s terugvinden om mijn yogastijl door te geven. 

Ik geef nooit dezelfde yogales, dat komt omdat ik door mijn ervaring intuïtief les geef en aanvoel wat er voor de groep nodig is.

Dat zorgt wel eens voor grappige momenten wanneer mensen vragen: “Isabel hoe wist je wat ik nodig had? Deze les was precies voor mij persoonlijk…” Ik kan daar zelf niet altijd een antwoord op geven. Tijdens het lesgeven verbind ik me steeds met mijn diepste ZIJN, een bron van inspiratie die ik dankzij de energie van de mensen kan en mag voelen.

Iets waar ik heel dankbaar voor ben.

 

De mensen die les volgen bij mij weten dat ik een open boek ben. Ik leerde de moeilijke yogafilosofie aan de hand van mijn eigen leven. Mijn leven is ondertussen een 47-jarig durende yogales en dat is tot op vandaag nog steeds zo.

Ik kreeg en krijg veel uitdagingen op mijn weg. Iets wat mijn lieve kinderyogadocente Rosie vaak benoemd al een oefening in vertrouwen hebben. Vertrouwen dat alles altijd is zoals het bedoeld is te zijn, doorheen mijn ervaringen ben ik geworden wie ik vandaag bedoeld ben te zijn. De yogafilosofie leg ik meestal uit aan de hand van voorbeelden uit het huidige, echte leven…

Een vraag die mij soms wel eens gevraagd werd is: ‘Hoe zie ik mezelf als yogadocent?’

Ik kies voor verbinding met iedereen die in mijn studio les volgt. Ik ben een mens onder de mensen en dat is ook hoe de mensen mij kennen. Ik doe graag, wanneer de kans daar is, een praatje met iedereen en ben graag een luisterend oor waar nodig. Omdat YOGA over VERBINDING gaat. In een wereld waar menselijke verbindingen steeds zeldzamer zijn geworden ben ik heel dankbaar dat ik elke les zie hoe mensen zich thuis voelen in de studio en met elkaar.

We zijn al-één…