Het belang van leren loslaten

Geluk kan enkel groeien als je ook het droeve voelt.

Emoties stellen je in staat voluit te leven.

Houd je emoties tegen, dan doe je jezelf tekort, want zonder pieken en dalen wordt het leven vlak en saai. Al zijn sommige gevoelens eng of pijnlijk, ze helpen je om tegenslag te verwerken. Zoals Paul Loomans, auteur van ‘Goed Gevoel’, het zegt: ‘Onze ratio heeft de neiging onaangename gewaarwordingen te willen vermijden of wegdrukken. Maar daarmee houd je de verwerking tegen. De uitdaging is je vertrouwd te kunnen voelen met iets wat onaangenaam aanvoelt.

Als we boos of verdrietig zijn, wordt ons al snel verteld dat het tijd is om het los te laten en weer verder te gaan. Maar juist het doorvoelen van onze emoties is belangrijk.

Wanneer je je emoties blijft onderdrukken of kritiek op jezelf hebt om wat je voelt, dan heeft dat gevolgen voor je gezondheid. Zo ontdekte de Amerikaanse Dokter Sarno dat er een relatie is tussen boosheid en pijn in de onderrug. Die pijn is volgens hem niets anders dan boosheid die je niet hebt mogen uiten.

Maar ook andere lichamelijke en psychische klachten, zoals hartklachten, auto-immuunziekten, geheugenverlies, angststoornissen en depressie, kunnen volgens onderzoek het gevolg zijn van het negeren van onze emoties.

Emoties kunnen soms heel diep verborgen zitten, het is een soort van beschermingsmechanisme van het lichaam. Emoties zoals verdriet, boosheid, angst zijn niet fijn om te voelen en dat kan een gevoel van onveiligheid geven. Een onveilig gevoel resulteert dan ook vaak in een vluchtgedrag, zoals hard werken, verslaving, piekeren, vrolijk doen (iets wat kinderen vaak doen)… Zolang er maar niet moet gevoeld worden en dat is oké… soms is het een tijdje nodig om dat te doen om situaties aan te kunnen. Denk maar wanneer je te maken krijgt met het overlijden van een dierbare, dan ga je de eerste weken in overlevingsmodus want er moet vanalles geregeld worden. En verlof om het verdriet te verwerken is er ook al niet, dus je moet snel terug meedraaien in de normaliteit van het dagelijkse leven. Gevolg, onderdrukking van emoties.

Emoties onderdrukken vraagt veel energie van je lichaam

In de cursus ‘Leren Loslaten’ van Jan Bommerez leerde ik het volgende:

Het lichaam is boven alles een energiesysteem. Het neemt energie in (ademhaling en metabolisme) en ontlaadt energie( als beweging en expressie). En er is ook een nog meer essentiële vorm van energie die vaak over het hoofd wordt gezien: de levensenergie waarmee we geboren worden. In de bio-energetica (van grondlegger Alexander Lowen, een student van Wilhelm Reich) wordt de energiehuishouding van een mens als de meest belangrijke sleutel gezien zowel tot fysieke als mentale en emotionele gezondheid en welzijn.

Lichaam, geest én energie zijn verbonden met elkaar.

Dat lichaam en geest elkaar beïnvloeden is stilaan algemeen geweten: wat we denken heeft een impact op wat we voelen en vice versa. Op dieper, onbewust niveau conditioneert de energie zowel hoe we denken als wat we (kunnen) voelen. Het is voor iemand met diepe onbewuste issues niet genoeg om positieve gedachten te denken om ook de emoties te kunnen veranderen. Onbewuste blokkades zijn energieblokkades. Ze hebben te maken met onderdrukte levensenergie. Je kan dat bijvoorbeeld toetsen aan de observatie dat intens ademen (levensenergie opdrijven) onbewust materiaal naar boven kan brengen. De bepalende factor is dus hoe vitaal een organisme is, of nog duidelijker: hoe vrij de intelligente levensenergie is die alle processen regelt in het systeem… Lichamelijk wordt vitaliteit ook gerelateerd aan soepelheid en stijfheid.

Een pasgeborene is soepel als water en na ons overlijden zet de rigor mortis in. Alle staten daar tussenin zijn staten van relatie meer of minder ‘levend’ zijn. Stijfheid of stroefheid kan natuurlijk ook mentaal zijn… Chronische spanning in het systeem is wat ons minder vitaal maakt. Stress is de grootste killer zowel van gezondheid als van levensplezier. ‘Normale’ spanning verdwijnt nadat de stressoorzaken verdwenen zijn. Chronische spanning echter blijft achter in de musculatuur, in het zenuwstelsel en in de organen en kristaliseert ook in mentaal-emotionele patronen. Het is chronische – vaak onbewuste spanning die ons belet om ons spontane zelf te zijn (FLOW) en volop te kunnen leven… Het is dus letterlijk van levensbelang om chronische stress te leren loslaten…

Wat hebben emoties met Chi te maken?

Chi is de vitale levensenergie is letterlijk de sleutel tot onze gezondheid en stroomt door het energiesysteem van ons lichaam. Als de vitale energie hoog is worden we niet ziek en heeft ons lichaam ook een hoog zelfherstellend vermogen wanneer we dan toch zouden ziek worden, bij breuken en/of verwondingen.

Wetenschap en Chi

Modern wetenschappelijk onderzoek heeft ontdekt dat de energieproductie in elke cel het cellulair equivalent is van Chi. De ‘energiemachines’ in de cellen heten mitochondria. De mitochondria produceren een molecule die ATP heet. Dat staat voor adenosine triphosphate.

            • Mitochondriën zijn de batterijtjes of de energiefabriekjes van de cel en komen voor in elke cel van het lichaam behalve in de rode bloedcellen.
            • Mitochondria produceren bijna alle energie die we in ons lichaam nodig hebben om te leven en te groeien.
            • Als ze falen, is er een tekort aan energie in de cel. Daarom gaan cellen slecht functioneren of gaan ze zelfs afsterven.

Letterlijk elke cel heeft ATP nodig om goed te kunnen functioneren. ATP moet constant geproduceerd worden want we kunnen cellulair maar genoeg opslaan voor 8-10 hartslagen. Voedsel en lucht worden getransformeerd tot ATP dus heb je zuiver voedsel en zuivere lucht nodig. Lucht bevat ‘prana’ en hetzelfde is waar voor organisch levend voedsel. Het is de levensenergie in de lucht en de voeding die voor het ATP metabolisme zorgt in de cellen.

Maar dan hebben we het over gezonde lucht en gezonde, levende voeding! Alle toxines verstoren het ATP metabolisme, zowel die in luchtpollutie, in waterpollutie als in voedingspollutie.

Echter, wat minder bekend is, is dat het ATP metabolisme ook verstoord wordt door toxische stress d.w.z. negatieve gedachten, beklemmende emoties en toxische relaties…Zelfs ten koste van de effecten van gezonde voeding!

Maar zelfs de gezondste voeding wordt teniet gedaan door toxische stress.

Een beetje milde stress kan gezond zijn en tot actie aanzetten maar toxische stress overbelast het lichaam tot op celniveau.

Toxische stress is ‘opgehoopte stress’. Het is een verschijnsel van ‘niet kunnen loslaten’.

Onderdrukte woede en boosheid worden bijvoorbeeld wrok en rancune en die tasten op langere termijn het hart aan. Maar ook opgekropt verdriet kan het hart aantasten. Alle opgekropte emoties verstoren het celmetabolisme en de ATP productie ZELFS als je gezond eet.

‘Leren loslaten’ en ‘leren vergeven’ verhoogt letterlijk de vitaliteit en helpt ook het verzwakte lichaam herstellen (zolang je het ook koppelt aan een gezonde levensstijl en een niet giftige omgeving).

Waarom leren loslaten zo belangrijk is

Totdat je dieper en dieper en nog dieper leert voelen en loslaten heb je meestal geen idee hoeveel residuele spanning je wel meedraagt in je lijf, soms reeds tientallen jaren lang. Ons lichaam is ontzettend goed in het laten ‘verdwijnen’ van delen van onszelf naar de diepe kelder van ons onderbewuste.

In het sjamanisme zegt men dat trauma delen van onze ziel afscheidt en dat heling inhoudt dat je die ‘verbannen’ delen terughaalt (soul retrieving). Laten we even aannemen dat wat men de ‘ziel’ noemt in de klassieke taal ons ‘energetische zelf’ is, de levensenergie die het lichaam ‘bezielt’.

De afgescheiden ‘zielsdelen’ zijn dan niets anders dan vastgelopen levensenergie. Die stagnerende energie zit in ons zenuwstelsel, ons bindweefsel, onze spieren en pezen en onze organen. De chronische spanning zorgt ervoor dat er stresshormonen blijven afgescheiden worden in de bloedstroom en dat houdt dan in een lus weer de spanning in stand.

Stanford Professor Robert Sapolsky (auteur van ‘Waarom krijgen zebra’s geen maagzweer’) zei ooit: ‘De stressrespons kan, wanneer stresshormonen constant in de bloedstroom blijven lekken, meer schade veroorzaken dan de stressoren zelf.’


Met al deze kennis, persoonlijke ervaringen waaruit wijsheid onstond, ga ik al jaren aan de slag in mijn yogalessen. Vanuit die jarenlange ervaring zijn er verschillende workshops en themadagen om met een holistisch oog en vanuit yoga & wetenschap te leren hoe we kunnen leren loslaten en voelen.

Check de activiteiten-pagina en boek jouw plekje voor één of meerdere van deze boeiende workshops en/of activiteiten.

Deze activiteiten zijn voor iedereen toegankelijk, in het bijzonder voor yogadocenten, therapeuten, leerkrachten, …


Ik sluit dit af met het prachtige gedicht van Rumi:

The Guest House

This being human is a guest house.
Every morning a new arrival.

A joy, a depression, a meanness,
some momentary awareness comes
as an unexpected visitor.

Welcome and entertain them all!
Even if they’re a crowd of sorrows,
who violently sweep your house
empty of its furniture,
still, treat each guest honorably.
He may be clearing you out
for some new delight.

The dark thought, the shame, the malice,
meet them at the door laughing,
and invite them in.

Be grateful for whoever comes,
because each has been sent
as a guide from beyond.

by Rumi