We gebruiken het lichaam niet om in een pose te komen.

We gebruiken de pose om in het lichaam te komen.

Paul Grilley

Jij bent uniek! In het hele universum is er niemand zoals jij !

Misschien dragen jij en duizenden anderen dezelfde yogalegging, misschien hebben miljoenen mensen dezelfde schoenmaat als jij.

Elke mens op aarde heeft dezelfde identieke ingrediënten waar het lichaam van gemaakt is. (botten, gewrichten, spieren, pezen, organen, bloedvaten, … )

Maar wanneer we dit dieper gaan onderzoeken dan zullen we gauw tot de conclusie komen dat wat jou vorm geeft, jou uniek maakt. 

Dus wanneer jij uniek bent dan zal datgene wat jij nodig hebt om gezond en heel te zijn, héél verschillend zijn met wat iemand anders nodig heeft. 

Dr. Roger Williams gaf hier een naam aan: BIOCHEMISCHE INDIVIDUALITEIT.

Het is deze variatie die al het verschil maakt wanneer we kijken naar wat ons gezond houdt en wat ons ziek maakt of ons aan ziekte doet lijden. 

De 18 eeuwse dr. Parry uit Engeland verklaarde het volgende:

“Het is beter te weten wat voor patiënt een ziekte heeft dan te weten welke soort ziekte de patiënte heeft.”

Wanneer we dit naar yoga vertalen:  

“Het is beter te weten wat voor soort leerling/yogi een houding doet dan te weten welke soort houding de leerling doet.”

Dr. Stuart Mc. Gill die medische onderzoeken doet naar lage rugpijn bij professionele athleten zegt het volgende:

Elke mens heeft verschillende proporties:

  • lengte van de lichaamsdelen
  • spierlengte tot peeslengte verhouding
  • zenuwgeleiding
  • inwendige weefsels tolerantie
  • botstructuur

Wanneer men bij elke athleet dezelfde stereotype techniek zal aanleren dan zal dit de athleet beperken om zijn volle potentieel te bereiken, dus moet er getraint worden volgens de mogelijkheden en bouw van het lichaam.

Yogaleraar Paul Grilley, de grondlegger van Yin Yoga herkende dit en vond dat dit ook in yoga moet toegepast worden. 

Afgelopen jaren deed ik veel studie en volgde de online opleiding ‘The functional yoga approach” bij hem en zo leerde ik samen met vele andere leraars over de hele wereld dat onze unieke biologie een belangrijke invloed kan hebben op onze yogabeleving

Net zoals niemand dezelfde tandafdruk heeft, is het net zo dat niemand jouw botstructuur, jouw wervelkolom of jouw heupen of knieën heeft. 

Er zijn houdingen die je vandaag kan doen, mettertijd ‘misschien’ kunt doen en er zullen dingen zijn je waarschijnlijk nooit kunt doen. 

Op mijn zevende droomde ik van een leven als ballerina en toen ik hoorde dat er een balletschool dichtbij zou komen dan voelde ik mij het gelukkigste kind ter wereld. Mijn lieve balletjuf Ann-Sophie Deweer, zag talent in mij en dat maakte mij zo trots. Mijn techniek was goed, niet perfect maar ze zag en voelde de passie voor het dansen. Op mijn 11 jaar was er binnen de balletschool de mogelijkheid om deel te nemen aan een auditie bij wijlen Jos Brabants, de oprichtster van ‘Het ballet van Vlaanderen’. Ik herinner mij die dag als gisteren, want tijdens die dag werd mijn droom aan diggelen geslagen. Ik had geen goede heupen en was niet lenig genoeg. Ik zou het nooit kunnen werd mijn overtuiging en was toen al boos op mijn lichaam. Mijn ouders weten hoeveel uren ik danste, oefende, naar de balletles ging. Maar dat stemmetje van Jos Brabants bleef in mijn hoofd hangen. Toen ik de meisjes die wel doorgegaan en die ongelooflijk lenig waren zag maakt dat mij triest. Waarom lukte mij dat niet? Waarom kon ik niet wat zij konden ook al trainde ik zoveel? 

Maar mijn balletjuf die keek op een andere manier en stimuleerde mijn talent om de muziek te voelen, te improviseren en te genieten van het dansen zelf. Daar ben ik haar nog steeds dankbaar voor. Uiteindelijk zorgde mijn auto-ongeval in 2002 ervoor dat het dansen voorgoed voorbij was. 

 

 

VERSCHILLEN ZIJN GEEN TEKORTEN MAAR EENVOUDIGWEG DE REALITEIT VAN JOUW BESTAAN. 

Het stemmetje van Jos Brabants heeft ook in mijn yogaleven heel luid geweest. Want ik had niet enkel de fysieke beperking door mijn nekletsel, maar ook in andere houdingen waar ik mijn nek niet mee belastte, lukte het mij niet. De zelfcriticus was daar terug en ik forceerde mij met alle gevolgen vandien.

Tot Paul Grilley en Bernie Clark op het toneel kwamen en mij leerden dat er geen kritiek moet zijn op mijn mogelijkheden, of dat er geen beschadiging aan mij was dat hersteld moest worden.

In 2015 begon mijn yogabeleving te veranderen door de teacher training bij Anat Geiger en Marcel Van De Vis, wat een eyopener was dat !

Mijn lichaam had helemaal niet gefaald ! Mijn lichaamsbouw was gewoon anders en om een effect van een houding te hebben moest ik de houding aanpassen en niet mijn lichaam. 

Yoga is uiteraard een levenswijze en asana is maar een klein deel van de beleving, maar in deze blog gaat het vooral over dat deel.

Er zijn twee hoofdredenen om yogahoudingen (asana) te beoefenen:

Om gezonder te worden of om houdingen onder de knie te krijgen. Als je doel het eerste is, zul je meer succes hebben als je een functionele benadering van je oefening aanneemt, wat betekent dat je je moet concentreren op de bedoeling van de houdingen in plaats van op hun uiterlijk. Als het je bedoeling is om er goed uit te zien, kan een esthetische benadering vereist zijn. Maar wil je weer optimaal gezond worden of behouden, volg dan een functionele aanpak.

De Puur-Yogalessen zijn 100% gebaseerd op dat principe. De verplichte lockdown gaf me de gelegenheid mijn studie verder te zetten en zo kon ik de online opleiding volgen bij ‘the master himself’ Paul Grilley.

Deze aanpak levert drie sleutels op voor je yogabeoefening:

1. Ken het doelgebied dat je probeert te beïnvloeden en de sensaties die je daar wilt creëren. (bijvoorbeeld een stretch in de hamstrings)

2. Merk op wat je daadwerkelijk ervaart in het beoogde gebied terwijl je in de houding bent.

3. Als je de pose niet voelt in het beoogde gebied, verander dan wat je doet en zoek een positie die de beoogde sensaties creëert.

Bernie Clark zegt in zijn boek ‘Your Body, Your Yoga’ het volgende hierover:

Vaak zijn in een yogales de aanwijzingen van de leraar gericht op de vorm van de pose in plaats van op de bedoeling van de pose. Dit is begrijpelijk omdat de houdingen de hulpmiddelen zijn die we gebruiken. Maar de bedoeling achter elke houding zou moeten zijn om een ​​effect in het lichaam te genereren, in plaats van simpelweg de houding uit te voeren of er goed uit te zien. Dit is het belangrijkste verschil tussen een functionele benadering van yoga en een esthetische benadering. Wanneer een leraar, of de student zelf, de pose begint te beoordelen op hoe het eruit ziet in plaats van hoe het voelt, dan gaat de intentie om de gezondheid te optimaliseren verloren. Hoe je eruitziet in een pose is niet relevant; wat belangrijk is, zijn de sensaties die je door de houding creëert.

Wanneer je eenmaal dat besef hebt van dit eenvoudige feit en beelden van perfectie en oordelen zorgde bij mij ervoor dat ik een diepere yogabeleving kreeg ik in mijn lichaam leerde te aanvaarden. Zo kon ik met mijn lichaam werken en mij concentreren op wat ik echt probeerde te bereiken met mijn beoefening van asana.

Niet iedereen kan alle poses doen en dat is helemaal oké.

Wat een verademing!

De functionele yoga benadering helpt inzicht te brengen in welke houding voordeel brengt voor mijn lichaam, of omgekeerd niets doet voor mijn lichaam en het allerbelangrijkste: dat ik de risico’s omwille van mijn anatomische structuur wegneem.

Als je het voelt, doe je het!

Door een functionele benadering van uw yogabeoefening aan te nemen, is de kans veel groter dat je jouw intentie om de gezondheid te optimaliseren zult bereiken terwijl je het risico op blessures minimaliseert. De functionele benadering van yoga leidt ook direct tot een ander besef: je lichaam heeft jouw yoga nodig. Een focus op esthetiek heeft ertoe geleid dat de yogawereld zich focust op uitlijningssignalen in plaats van functionele aanwijzingen. Aangezien elk lichaam anders is, hoe kan een reeks esthetische aanwijzingen dan voor elk lichaam werken? Helaas kan het niet.

Een yogahouding afstemmen is persoonlijk en niet universeel !

Er zijn geen universele aanwijzingen voor uitlijning, dat wil zeggen, er zijn geen aanwijzingen voor uitlijning die voor elk lichaam werken. Dit wil niet zeggen dat er geen principes van afstemming zijn. Vanwege de realiteit van menselijke variatie en jouw specifieke anatomische uniekheid, is de uitlijning die goed werkt voor iemand anders misschien helemaal niet geschikt voor jou.

Er zijn individuele principes van afstemming. Onze uitdaging in yoga is om de afstemming te vinden die het beste bij ons past.

Afstemming is belangrijk! Een goede uitlijning vermindert de spanning in de gewrichten en beschermt ze tegen dynamische bewegingen in hypermobiliteit , waar letsel kan optreden. Een goede uitlijning kan de architecturale stabiliteit opbouwen, de spierinspanning minimaliseren en een leerling veilig in een houding laten blijven hangen.

Het zou heel fijn zijn als elke houding uitlijningsaanwijzingen zou hebben die voor elk lichaam werkten – want het zou heel mooi zijn als één medicijn elk lichaam van kanker zou kunnen genezen. Maar de realiteit van menselijke variatie leert ons dat het leven niet zo ideaal is. We zijn allemaal verschillend en wat voor de een werkt, werkt niet gegarandeerd voor de ander.

De belangrijkste vraag die je je  moet stellen, is:

“Wat zijn de uitlijningssignalen die voor mij werken?” Het kan een uitdaging zijn om te weten wanneer een bepaalde beweging veilig of verstandig is; het antwoord wordt gevonden door kennis en ervaring.

Als iets niet werkt, zoek dan een andere aanpak om je intentie te bereiken.

Dat is yoga functioneel toepassen.

Vanaf maandag 28 juni ’21 kan je op maandag en dinsdagavond jouw yogabeleving verdiepen op basis van deze wetenschap.

Zachte groetjes,

Isabel