Is het waar ?

is het waar.png

Ik had gisteren een gesprek met een dierbare vriendin… er bleef een woordje hangen en ik werd er deze ochtend ook mee wakker.

“Eigen-Waarde”

Ik werd opnieuw teruggebracht naar één van mijn yoga opleidingen, waar ik op de eerste dag gevraagd werd om deze vraag aan mezelf te stellen en te beantwoorden:

“Wat ben ik waard?”

Ik kon toen met moeite uit mijn woorden komen en het confronteerde mij enorm met mezelf. Ik besefte toen pas hoe hard ik was voor mezelf.

En dat brengt mij terug naar een moment in 2011, dat ik heel erg twijfelde aan mezelf, net na mijn faillissement en echtscheiding.

Ik had een sabbatjaar genomen, er was teveel gebeurt in één jaar tijd en ik had op overlevingsmodus geleefd. De confrontatie in die leegte was groot. Wie was ik? Wat kon ik? Wat had ik bereikt in mijn leven? Ik kwam telkens terug op het woord… “niets”.

Het gevoel van mislukking was groot en ik bleef maar herhalen wat ik allemaal wel niet had meegemaakt. Ik werd een slachtoffer en ik wentelde mij dat jaar in mijn slachtofferschap en schuldgevoelens tegenover mijn kinderen. Ik geloofde de verhalen in mijn hoofd dat niet meer stil stond.

Dat jaar koos ik opnieuw de veilige haven van mijn vorige leven en ging terug werken bij mijn vroegere werkgever. Een leven dat ik dacht dat ik achter mij had gelaten. Het gaf mij zekerheid omdat ik wist dat ik dat wèl kon, want ooit (na ook een heel moeilijke periode in mijn leven) was die plek ook mijn veilige plaats geweest.  De parfumeriewereld was een plek waar ik kon dromen, waar ik ook graag was, waar ik omringt werd met fijne collega’s die mij heel vaak buikpijn gaven van het lachen en die ook naar mij luisterden wanneer het moeilijk was, en vooral waar ik deed waarvan ik wist dat ik er goed in was.

Daar voelde ik mij niet “niets”.

Maar toen ik ’s avonds de winkel uitstapte, de bus nam van Gent naar huis, een rit dat een uur en drie kwartier duurde, kwam de werkelijkheid van het “niets” zijn terug naar boven.

Elke dag voelde ik mij leger worden en was mijn levensvreugde ver te zoeken.

Dan kwam de dag, 26 november 2011, dat mijn leven een ommekeer maakte. Ik had me mooi gemaakt om in Brussel met mijn collega’s naar een personeelsfeest, een soirée te gaan, toen mijn mama belde, … papa had een hartinfarct gekregen en ze vroeg als ik naar het ziekenhuis wou komen.

Daar zat ik dan, in diezelfde bus die mijn vader bijna 20 jaar bestuurt had als buschauffeur en waar hij diep ongelukkig was. Een uur en drie kwartier zat ik te huilen en zag ik mijn hele leven met hem en door hem voor mij. Ook al was hij niet de perfecte vaderfiguur geweest, ik hield zoveel van hem en ik had hem dat nog nooit gezegd. Zou ik het hem nog kunnen zeggen?

Een groot stuk van zijn leven had hij ook dat gevoel “niets” te zijn geweest, gans zijn leven heeft hij gezocht en niet gevonden…

Wou ik dat dan ook voor mezelf? Wou ik gans mijn leven dat verhaal blijven vertellen en geloven? Zoals mijn vader dat gedaan heeft? Op dat moment besefte ik dat ik nog een héél leven voor mij had en dat ik het heft in eigen handen had om het te veranderen.

Papa heeft nog 3 maanden geleefd waarvan hij twee maanden in kunstmatige coma heeft gelegen. De laatste week van zijn leven heb ik het mooiste gesprek van mijn leven met hem gehad en belooft dat hij zich geen zorgen om mij moest maken, dat ik iets van mijn leven ging maken.

Ik was mij bewust dat ik niet op andere mensen moest rekenen om dat te doen, dat ik dat helemaal zelf moest doen. Ik moest anders beginnen denken en leren geloven dat ik iets was.

Ik wou herstarten met het geven van yogales maar ik geloofde toen nog niet dat ik het waard was om dat te doen. Want ik had nogal een verkeerd beeld over hoe een yogaleraar moest zijn. Die hadden in mijn ogen een heel rustig leven, geen of weinig zorgen, waren zeker ook in India geweest en hadden een hele rij diploma’s van wat ze allemaal konden. Want wanneer ik opzoekwerk deed over yogadocenten las ik die dingen op hun website. Dus dat zou wel juist zijn.

Opnieuw sloeg te twijfel toe, een nieuw verhaal dat ik geloofde en mijn zelfvertrouwen door verloor. Ik had geen geld, geen dure opleiding gevolgd, niet naar India geweest en daarbovenop stond mijn leven op zijn kop met een heleboel zorgen en problemen. Ik kon nooit van mijn leven yogales geven. Ik zou niet geloofwaardig zijn. Dat geloofde ik.

Ik bezocht een psycholoog die ook sjamanisme beoefende. Eén gesprek had ik nodig om te begrijpen dat ik het waard was om yoga door te geven.

Hij vergeleek mij met een “wounded healer”.

Bij de sjamanen zijn het de wounded healers die door hun ervaringen met pijn en demonen anderen kunnen helpen. Ze kunnen zich identificeren met de ander omdat ze weten hoe het voelt, ze zien het als volgt: “Om het lijden van een ander te helen, moeten ze zelf door de ervaring van lijden zijn gegaan.” Doorheen de innerlijke processen en beproevingen is er de keuze om te groeien en te leren. De sjamaan maakt een verstandige keuze door en deelt zijn lessen met diegene waar hij mee werkt om hen te helpen helen. 

Ik kreeg een andere kijk op mezelf en wie ik was. Ik begon na een jaar niets doen,  terug te mediteren, rolde mijn yogamatje terug uit voor mezelf, ging opnieuw yogales volgen, las het ene wijze yogaboek na de andere en begon aan mijn reis, de levensreis die voor mij bedoeld was. Ik begreep dat mijn ziel dit leven gekozen had om andere mensen te helpen in hun proces en beproevingen en dat doe ik via de oude wijze vriend van mij “yoga”.

Mijn ervaringen waren dus zeker niet voor niets geweest en ik stopte met telkens in dat verhaal te gaan dat ik een slachtoffer was.

Ik begon in mijn living van mijn appartement met opnieuw yogales te geven aan 5 mensen die ik kende. Het was het vervolg van het Puur-Yoga verhaal dat in 2009 begonnen was en waar ik vandaag nog elke dag aan werk.

Ik zie het nu als mijn zielstaak om de wijsheid vanuit de eeuwenoude yogafilosofie en mijn eigen levenservaringen door te geven aan iedereen die de keuze maakt om naar mij te komen.

Sinds 2009, toen het bergafwaarts ging met mij en mijn leven, ben ik bezig om iets te maken van mijn leven, het “niets” zijn los te laten. Een belofte dat ik maakte aan mijn papa maar vooral aan mezelf.

Het afgelopen jaar was een opnieuw een jaar vol beproevingen en uitdagingen, maar ik zie en voel dat ik gegroeid ben en dat ik niet opnieuw vlucht en in een slachtofferrol ga.

Ik blijf positief en hoopvol en geloof dat ook dit terug voorbij gaat en ooit duidelijkheid zal geven waarom het allemaal gebeurde.

En ik ben iedereen die in mij gelooft en mij steunt en aanmoedigt, oneindig dankbaar. Want deze levensreis maak ik niet alleen, ik ben verbonden met jullie allemaal.

Een extra dankjewel aan mijn dierbare vriendin Mieke, die ik ook als een “wounded healer” zie, zelfs nog meer dan ikzelf… Dankbaar voor jouw wijsheid, jouw delen, jouw vriendschap doorheen vele jaren.

Zachte groet,

Isabel x

het maakt niet uit wie je was.png

12 Comments

  1. Lieve Karin, onze babbel na de yogales is ook elke keer heel verrijkend, dus van beide kanten héél veel respect en mededogen.
    Ik ben er zeker van dat ook jij jouw weg zal bewandelen zoals het voor jou bedoelt is te zijn.
    Blijf vertrouwen hebben.
    Héél warme en lieve groetjes,
    Isabel x

    Like

  2. Lieve Trui, dankjewel voor jouw wijze woorden. En daar kan ik mij ook in vinden. Onze ouders, grootouders en overgrootouders hebben het niet gemakkelijk gehad en willen alleen het beste voor ons. Ze konden dat misschien niet altijd op de juiste manier doorgeven, daar ben ik me steeds meer van bewust.
    Ik ben blij dat ik mensen zoals jij mag leren kennen, voel mij heel dankbaar.
    Liefs,
    Isabel x

    Like

  3. Lieve Nathalie, ik krijg tranen in mijn ogen en een warm gevoel rond mijn hart bij het lezen van jouw woorden. Ik ben net zo dankbaar om jou. Héél warme knuffel, Isabel xxx

    Like

  4. Lieve Joke, je staat aan het begin van een heel mooie weg, je nam reeds heel belangrijke beslissingen om deze weg te kunnen bewandelen. Tijdens de opleiding voelde ik jou heel sterk aan, je bent een doorzetter, je wil leren, je wil groeien… Je wil vooral je-Zelf zijn. Mooi om te lezen en ik ben heel dankbaar dat ik jou mag inspireren. Daar gaat mijn hart helemaal van open. Namasté Isabel x

    Like

  5. Lieve Monique, jouw woorden komen diep in mijn hart binnen. Ik ben zo dankbaar voor mensen zoals jij, die ook mij verrijken. We leren allemaal van elkaar. Warme knuffel, Isabel xxx

    Like

  6. Chapeau Isabel jij bent een persoon waar ik inorm naar opkijk.Dus daarom alle respect en ik wens je alleen maar het allerbeste toe! Voor mij is jouw verhaal helaas ook op mezelf van toepassing, ik heb al in dezelfde situatie (stopzetting landbouwbedrijf na dioxinecrisis) gezeten en nu heb ik op werkgebied ook geen vooruitzichten maar ik zoek hulp en hoop weer sterker te worden en terug te kunnen knokken om een nieuwe uitdaging aan te gaan.
    Liefs en een dikke knuffel Karin

    Liked by 1 persoon

  7. Prachtig Isabelle,

    Ik vermoed dat vele mensen zich kunnen herkennen in jouw verhaal

    Steeds meer heb ik de indruk dat vooral onze generatie daar enorm mee zit

    Wij zijn opgevoed door mensen, ouders, die in oorlogse tijden kind waren

    Wat hebben zij meegemaakt ? wat hebben zij daar uit geleerd ? wat hebben zij doorgegeven aan ons ?

    Met veel dank, het doet deugd dit te lezen

    Vele groeten,

    Trui

    Liked by 1 persoon

  8. Een prachtig verhaal dat me diep raakt.
    Ik ken mezelf er een stukje in.
    Bedankt om dit te delen.
    Je geeft zoveel.
    Onbewust breng je een stukje healing in ieder van ons.
    Namasté

    Liked by 1 persoon

  9. Lieve Isabel ,

    Je bent zoveel meer dan een yoga lerares !! Wanneer ik al jouw straat binnenrijd , voel ik de warmte en de liefde al op me afkomen.

    Ongelooflijk en ondenkbaar dat je ooit van jezelf negatief hebt kunnen denken !

    Je bent een prachtig persoon vanbinnen en vanbuiten , elke sessie bij jou is een verademing en een echte beleving.

    Dankbare gr dat ik jou en je studio ontdekt heb !!

    Nathalie xx

    Verstuurd vanaf mijn iPhone

    Liked by 1 persoon

  10. Zo een mooie tekst. Jij schrijft vanuit je hart en je gevoelens. Je geeft zo ook les.

    Het is zo herkenbaar ivm het lesgeven naar mij toe. Ik twijfel zo hard aan mezelf, wil graag mensen aantrekken en tegelijk denk ik: ben ik goed genoeg?

    Laatste week een boost gekregen, duidelijkheid in de vele info die ons overspoelt ivm yoga. Mensen komen graag en ze zeggen het ook hardop. Is fijn die bevestiging.

    Ik wil geen overvolle agenda maar wel fijne lessen creëren voor de mensen die ik ontmoet. Ik hoef niet naar India te gaan om dit te verwezenlijken. Ik leer bij elke dag opnieuw. Een beetje van mezelf, een beetje van mijn omgeving.

    Ik ben op goede weg en durf dit ook aan mezelf te zeggen.

    Ik voel de energie in mijn yogales waar ik steeds opnieuw respect toon voor de grenzen van mijn eigen lichaam en die van mijn yogi s.

    Leen zegt soms: jij bent een mini-Isabelle in het lesgeven. En da s eigenlijk op zich al een groot compliment voor mij. Om een beetje mee hebben van zo n prachtige yogi meester.

    Dankbaar hiervoor,

    Namaste,
    Jootje

    Mvg, joke vanthournout ( i phone)

    Liked by 1 persoon

  11. Dag lieve Isabel

    Op het moment dat j mail binnenkwam, las ik net de quote van Marcus Aurelios: “ It’s not dead That a man shoud fear, but he should fear never beginning to live” En die quote, jouw “openbaring” j openstellen j hart laten spreken, raakt mijn hart. Ik voel nu zelf tranen opkomen. Zo mooi, zo fijn. Zo dankbaar. Er gaat vanalles in me hoofd rond maar ik vind even de woorden niet, ik neem even tijd en geniet v dit mooi synchroon moment.

    Heel veel liefde, energie en zonnestralen. Monique

    Mvg Monique Van Kerkhoven ________________________________

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s