De moeilijkste les…

 

loslaten nelson mandela  .png

“Isabel… loslaten… hoe doe ik dat?”

In al de jaren dat ik yogales geef, is dit de vraag dat ik het meeste kreeg.

En eerlijk… ik weet daar zelf ook geen duidelijk antwoord op.

Ik weet wel, dat door mijn levenservaringen, mijn geloof, de jarenlange studie van de yogateksten, inspirerende boeken, opleidingen die ik volgde, de mensen die ik ontmoette… ik geleerd heb het ook voor mij een moeilijk stuk blijft.

Maar ik leerde wel om de dingen waar ik wel controle over heb, gemakkelijker los te laten door geen aandacht meer te geven aan de dingen die verkeerd gingen in mijn leven en mijn aandacht te geven aan de dingen die mogen verder groeien en positief zijn. Kortom… in het NU leven.

Ik heb een periode in mijn leven gekend waarbij ik alle materie verplicht moest loslaten, ik had geen keuze. Mijn droom, mijn winkel, wat als een luchtbel uit elkaar gespat met een grote financiële kater als gevolg. En er was een domino effect, want alsof dat nog niet genoeg was, ging mijn huwelijk stuk, had ik geen thuis meer, was ik werkloos en stierf mijn vader. Allemaal in een heel korte periode tussen 2010 – 2012.

Verplicht leerde ik wat onthechting was en dat was allesbehalve een gemakkelijke periode. Anderzijds was het ook de periode waar ik het meeste heb uit geleerd want ik heb toen beseft dat we los van het sterven… altijd een keuze hebben.

Kies ik om in het licht te staan? Of kies ik de duisternis.

Ik koos het licht. Ik koos om niet bij de pakken te blijven zitten en mijn leven opnieuw op te bouwen. Vanuit het loslaten, werden nieuwe dingen geboren.

Mijn mama vertelde mij ooit, toen mijn grootmoeder op het einde van haar leven was, dat ze zei: “Ik wenste dat ik voor miljoenen schulden had in plaats dat ik hier nu zo ziek ben.” Mijn oma werd 52 jaar en stierf veel te jong aan baarmoederhalskanker;

Ik denk dat iedereen die geconfronteerd wordt met ernstige of levensbedreigende ziektes deze filosofie hebben. Want in zo’n fase telt geld, ego en materie niet meer. Maar dan telt enkel nog gezond worden.

Doordat mijn mama dat verteld had en doordat mijn vader toen zo ziek was, besefte ik nog meer dat ik mijn aandacht moest richten op het feit dat ik gezond was, drie gezonde kinderen had (en nog steeds heb) en dat financiële problemen niet het einde van de wereld waren.

Ik stopte met gehecht te zijn aan alle ellende dat ik meegemaakt had en richtte mijn aandacht op wat ik wou bereiken.

 

We hebben altijd een keuze als het gaat over situaties, relaties, jobs, gedachten, gevoelens, mensen waar we mee omgaan en ons leegroven.. en het is de gehechtheid aan die dingen dat voor lijden zorgt. Dat is waar de tekst van Mandela over gaat.

Loslaten wil niet zeggen, “ik trek het mij niet meer aan” maar het gaat over controle loslaten en vertrouwen hebben.

Controle willen hebben is volgens mij ook gebaseerd op angst, angst om tekort te hebben of te zijn.

Onze gedachten zijn hierbij een heel belangrijk aspect.

Ik denk dan aan de quote: “Alles wat je aandacht geeft dat groeit. Wanneer je iets wilt loslaten zal je er geen aandacht meer aan moet geven.”

Ik ben ervan overtuigd dat onze gedachten en de manier waarop we praten een enorme invloed hebben op hoe wij ons voelen en hoe ons leven verder gaat. De mensen met wie we omgaan en de gesprekken die we voeren, hebben hierbij een enorme invloed op ons.

Kies ervoor om je te omringen met mensen die het beste in jou naar boven halen. 

In maart ben ik me hier extra van bewust geworden toen ik een weekje naar Engeland ben geweest met 4 mensen die ik met uitzondering van één persoon, niet kende. Ik werd ondergedompeld in een bad van verbondenheid, liefde en positivisme. Deze mensen hebben één voor één intense levenservaringen gehad en toch hebben ze elk op hun manier de weg gevonden naar loslaten van het verleden en hebben zich open gesteld voor wat nieuw is. We hebben in die week diepe en mooie gesprekken gehad. Gesprekken over hoop, geloof en liefde. We hebben gelachen en gezongen maar ook gehuild en we hebben op geen enkel moment negativisme toegelaten.

Toen ik thuiskwam van deze prachtige reis besloot ik voor mezelf om nog meer aandacht te geven aan het samenzijn met mensen die mij dit gevoel geven. Mensen te vermijden die mijn energie naar beneden halen.

Maar ook om mensen nog meer te leren bewust worden dat vasthouden aan dingen die we niet (meer) kunnen veranderen of invloed op hebben, geen zin heeft. Hoe meer aandacht je ze geeft, hoe meer deze dingen verworteld geraken in de diepe lagen van het bewustzijn en hoe moeilijker het wordt om ze los te maken. Ik krijg, terwijl ik dit schrijf, het beeld van klimop. Als je klimop wil verwijderen dan weet je dat dit een enorm grote inspanning vraagt om al die wortels los te maken. Zo is het met diepgewortelde gedachten en overtuigingen.

Vermijd gesprekken die je telkens opnieuw naar het oude verhaal brengen en die jou er opnieuw aan herinneren wat je allemaal hebt meegemaakt. Kijk eens hoe snel je in zo’n verhaal zit als je in gesprek bent met iemand die over zijn over haar “miserie” verteld. Voor je het weet zitten jullie samen in een negatieve energie.

Praat eens met mensen over de mooie dingen van het leven, over verliefd zijn, over de schoonheid van kunst of over een mooie reis die je maakte… de energie van zo’n gesprek zal onmiddellijk anders zijn. Hetzelfde geldt natuurlijk ook voor de gesprekken die je voert met jezelf. Als de gesprekken in je hoofd steeds gaan over alles wat moeilijk is dan blijft dit ook leven in je bewustzijn.

De belangrijkste les die we allemaal kunnen leren en toepassen is stoppen met oordelen over hoe een ander zou moeten zijn, bewust worden dat we een ander niet kunnen en mogen veranderen, en dat we allemaal verantwoordelijk zijn voor ons eigen geluk. Ervan bewust zijn of worden dat we los van ziekte en sterven altijd een keuze hebben om ons leven anders aan te pakken.

Zit je met levensvragen en voel je dat je een extra steun in de rug kunt gebruiken, heb je fysieke pijn en de dokters vinden niks?  Dan is het misschien een goed idee om in contact te komen met mensen die je hier verder kunnen helpen in het proces van loslaten, is het nu via relaxatie, workshops, helende woorden, coaching… of yoga en meditatie.

Ik verwijs hier door naar enkele mensen die ik persoonlijk ken en jullie met veel vertrouwen in mijn hart naar door verwijs.

Els Ledeganck  – Eveline Van Quekelberghe – Nadine Vda  – Relaxatie Ingrid Verstraete 

Coaching bij Stien Schoemans  – Acupuntuur bij Marie-Claire Janssens – Regressietherapeut Marc Van Hecke – Holistisch instituut Brugge – Audrey Vanbesien

Zachte vrijdaggroetjes,

Isabel

 

 

 

 

 

 

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s