Naar binnen gaan

Namasté,

IMG_2239.PNG

Ik heb zin om te schrijven, ik heb al enkele weken nood aan schrijven, maar ik had tijd nodig om zeker te zijn als ik dit wel kon en wou delen.

Enkele weken geleden moest ik afscheid nemen van een dierbare, iemand die in mijn leven, in mijn ontwikkeling, een héél belangrijke rol heeft gespeeld. Deze gebeurtenis bracht de innerlijke kentering waar ik al een tijdje naar op zoek ben.

Mireille…

Twintig jaar geleden geloofde ze in mij, terwijl ik niks van diploma had noch ervaring in de parfumeriesector waar ik zo graag wou in werken.

Grappig is dat zij me leerde om juist niet aan de wereld te tonen wie de echte Isabel was en hoeveel verdriet, angst en pijn er zat.  Ze leerde me in mijn kracht staan, ook al besefte ik dit niet op het moment zelf. Het waren harde lessen, het eerste jaar was verschrikkelijk.  Tranen met tuiten huilde ik soms als ik een dag met haar gewerkt had. Ik moest hard zijn zei ze. Ik mocht die zachte kant (toen) niet laten zien.

Onbewust maakte ze van mij een sterke vrouw en ontdekte ik mijn talent om met mensen om te gaan en deed ze mijn drang naar kennis en geestelijke voeding wakker worden. (Ik kon omwille van privé omstandigheden mijn middelbare school nooit voltooien, wat me altijd een minderwaardig gevoel gaf. Maar bij haar leerde ik dat je nooit te oud bent om te leren en te “groeien”. ) Ik leerde haar met de dag meer te appreciëren en bewonderde haar kennis.

Ondanks de (harde) lessen en het vertrouwen dat ik van haar kreeg, kon ik daar niet blijven. Mijn toenmalige financiële situatie liet dat niet toe en ik koos voor een job bij de concurrentie waar ik meer uren kon werken. Ik heb haar hiermee pijn gedaan, daar ben ik me ten volle van bewust. Ze heeft me dat goed laten voelen. Wat ben ik kwaad op haar geweest omdat ze me zoveel pijn deed. De wijsheden die ik de laatste jaren vergaarde lieten me beseffen dat ze mij graag zag en dat ze boos was dat ik haar in de steek had gelaten na alles wat ze had gedaan.

Een paar jaar geleden, toen ik opnieuw werkzaam was in de parfumerie, was ze aanwezig tijdens een vergadering die boven onze winkel doorging. Ik ben met een héél klein hartje naar boven gegaan. Ze zat in de keuken, alleen. Ik keek in haar ogen en ze stond recht, kwam naar mij en nam me huilend in haar armen. We hebben woorden van vergeving en begrip naar elkaar toe uitgesproken.

Een paar weken geleden is ze het slachtoffer geworden van een brand in haar appartement. Enkele uren later is ze aan haar verwondingen overleden. Een vreselijke manier om te sterven.

Ik heb het gevoel dat ze sindsdien dichtbij is en me nu de woorden influistert dat het nu tijd is om de zachte en echte Isabel te zijn en te durven tonen. Iets wat ze gans haar leven zelf nooit echt durfde. Ik bid dat haar ziel kan herstellen van het aardse lijden dat ze hier had. Ik ben zo dankbaar dat ik haar in één van de moeilijkste momenten van mijn leven ben tegengekomen. Maar ik geloof dat het zo moest zijn. Want ze heeft mij “wakker” gemaakt.

Haar as werd uitgestrooid aan het “zeetje”, Oostende, de plek waar ze woonde… Ze is nu vrij… bevrijd.

foto marleen ponnet mireille
Een lieve vriendin, Marleen,  die ook een bijzondere band had met Mireille maakte deze foto aan de zee kort na haar crematie.
Marleen schreef erbij: Bedankt voor jouw wijze lessen, ik zal je zoeken in de schoonheid der dingen. “met een beetje verbeelding zie je haar initialen MC (Mireille Cardinael) in de boom.
Ter ere van Mireille zullen Marleen en ik nog eens samenwerken, ik keer die dag terug naar de wereld  van schoonheid waar ik jaren in gewerkt heb. We gaan onze kennis samenbundelen om de innerlijke en uiterlijke schoonheid te bundelen tijdens een workshop voor de vrouw. Een bijschrift invoeren

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Mireille, ik beloof, dat ik me zal tonen zoals ik ben en zoals mijn geliefden mij het best kennen.

De echte Isabel is iemand die héél graag bij mensen is, mensen aanmoedigd en helpt. Ik heb héél luisterende oren en mijn schouders hebben al vaak klaargestaan wanneer iemand ze nodig had. Dat zal niet veranderen.

Ik ben zowel introvert als extrovert. Dat is een innerlijke dualiteit.

Ik hou van mensen en ik ben ook héél graag alleen.

Af en toe eens uitgaan doe ik graag, mensen ontmoeten, een feestje en wat dansen, maar het heeft een limiet, omdat ik moet opladen, alleen moet kunnen zijn.

Als ik niet de waardevolle “alleen-zijn-tijd” heb dat ik nodig heb om op te laden dan kan ik me-Zelf niet zijn.

Wie me al langer kent zal misschien wat moeite hebben met de “ik” wie ik echt ben, omdat ik me wat minder zal laten zien. Want ik ben zo graag thuis, alleen, met een boek of mijn favoriete tv-serie.

Innerlijk geluk kan enkel komen uit het zijn wie je echt bent en je losmaken van de verwachtingen die anderen van je hebben. 

Als yogadocente ben ik altijd omringt door mensen, mensen die ik echt in mijn hart draag en waar ik ook mezelf kan bij zijn.  Als mens tussen de mensen is dat wat moeilijker. Want er is een partner, kinderen, familie, vrienden … sociaal leven…Uitnodigingen voor een feestje of evenement vallen hier geregeld in de brievenbus. Vroeger zei ik heel snel, JA ik zal er bij zijn. Vandaag weeg ik de keuzes zorgvuldig af en vraag mezelf: “Wil ik dit echt?” En waarschijnlijk zal ik ook mensen teleurstellen.  Ik geloof als iemand echt van je houdt en je respecteert voor wie je bent, zal die persoon niet gauw teleurgesteld worden.

Een open en eerlijke communicatie is dan ook van heel groot belang om teleurstellingen te vermijden en daar hoort wederzijds begrip bij. Denk maar aan de blog dat ik schreef over Ware liefde 

De weg van yoga is meer dan de fysieke beoefening en wekelijks naar de lessen komen. Yoga is een uitnodiging om naar binnen te gaan. Ontdekken wie je in wezen bedoeld bent om te zijn. Daarvoor is dagelijks contemplatie en yogabeoefening nodig.

De effecten van yoga zullen dan ook enkel echt voelbaar zijn wanneer men ook echt naar binnen durft te gaan…en de veranderingen te durven aangaan die samenhangen met het bewandelen van jouw unieke levenspad.

Zachte zondaggroetjes,

Isabel x

yung pueblo

#innerjourney #yoga #me #mylife #teacher #path #introvert #extravert

 

 

 

 

 

 

 

 

 

%d bloggers liken dit: